J0EPIEeeeeeeeee, schoolvakantie!!
25.07.2010
We kijken reikhalzend uit naar onze kampeertrip naar Oostenrijk; Joppe nog het meest.
Het is een hectisch gedoe om alles ‘gepakt en gezakt’ te krijgen.
Daarbovenop krijgt Joppe de dag voor vertrek plots hoge koorts met braken, keelpijn…
Daar hij al een week klaagt over lichte buikpijn nemen we het zekere voor het onzekere en trekken naar de huisarts ( ‘je weet wel: een pilletje en we kunnen vertrekken….’ ).
Mis poes!
De dokter vindt hem gevoelig in de appendixstreek en daarnaast heeft hij ook een ontsteking in de keel. Dus… wij voor alle zekerheid doorgestuurd naar de spoed. Hup, bloedtest waarbij Joppe de hele spoed samenkrijst… De test sluit appendix uit maar vertoond toch hoge ontstekingswaarden. De kinderarts wil terecht geen risico’s nemen en laat Joppe opnemen ter observatie.
Het is hier trouwens drukkend heet, het zweet druipt eraf.
We hadden ons vertrek wel enigszins anders voorgesteld… maar allez we zijn dan toch al in vakantie. Op de kinderafdeling worden we heel goed opgevangen en wordt alles gedaan om het wat draaglijker te maken. We mogen zelf zijn onderhoudsmedicatie toedienen en geven meteen zijn dieet i.v.m. zijn voedselallergie mee. Joppe zelf ligt er uitgeteld bij, de sukkel.
Na een bloedhete slapeloze nacht komt de diëtiste langs om te kijken wat voor eten Joppe kan hebben vandaag. De diëtiste herkent ons meteen van een vorige keer (anafylactische shock). Haar interesse was meteen gewekt en er werden interessante tips uitgewisseld. Ze ging die dag speciaal inkopen doen voor Joppe.
Wat later kwam ze terug met enkele voor ons nieuwe merken van voedingsmiddelen die Joppe mag. Heel leuk!
Ondertussen wordt na een tweede bloedtest (zonder krijsen dankzij de ‘toverzalf’) appendix zeker uitgesloten, maar de hoge ontstekingswaarden en de koorts zijn nog aanwezig.
Er wordt dan maar meteen gestart met een hoge dosis antibiotica en nog een koortsremmer via het infuus. Normaal zeker nog het weekend uitzitten…
Tegen de avond is Joppe al wat opgeknapt en beslist de kinderarts onverwachts groen licht te geven met een reeks zware antibiotica zodat we toch kunnen vertrekken. Na een dagje thuis bekomen en inladen vertrekken we uiteindelijk: “Auf wedersehen”.
De eerste dagen doen we rustig aan en Joppe is vlug de oude vertrouwde babbelaar.
Kort samengevat: camping op een kindvriendelijke bergboerderij, mooi weer, nu en dan een pittig onweer, veel wandelen, waterplezier, familiebezoekjes, mooie natuur.
Joppe ziet er zijn eerste slang van dichtbij.
De lucht geurt er lekker naar kruiden en onze longen hebben er voelbaar deugd van.
Na een stevige klim mag hij voor de eerste keer in een almhut overnachten.
Joppe mag met de boer mee de geitjes gaan terughalen uit het bos om te melken.
Het kleintje noemt toch wel Heidi zeker… de boer heeft het liedje tot vervelens toe gehoord vrezen we…. . Hij krijgt een koeiestok voor zijn hulp en is apetrots.
Wat eczeemvlekken nemen we er graag bij.
I.p.v. zelfgemaakte kaas, boter, platte kaas bij het eten krijgt Joppe een uitgebreid bord met spek, worsten, smout en zelfgebakken brood. Hij mag het allemaal en smullen dat ie doet. Het bijhorende bord soep (met stukjes ei) kunnen we gelukkig net op tijd onderscheppen. Beetje accordeon, zonsondergang en dan de krakende trap op, een nachtje knorren en langs een mooie route terug afgedaald. Als beloning een Radler en een schommelsessie! Wat kan het leven simpel zijn!
Het leuke aan Oostenrijk is dat veel vlees- en broodwaren nog zonder toevoegingen bereid worden. Alle worsten (uitgezonderd die met kaas) bij de beenhouwer mag hij.
Het verse vlees en gehakt zien er bruin uit (m.a.w. zonder sulfiet) maar wel lekker!
De vleessalades en andere bereidingen zoals in België kennen ze hier nog niet.
Als we vertellen dat we in België moeten opletten met melk en ei in vlees kijkt de beenhouwer ons ongelovig aan.
Zelfde verhaal bij de bakker: de meeste broden zijn melk, ei, en notenvrij.
Bij onze bakker worden ook geen toevoegingen gebruikt.
Onze reservevoorraad cracqotten kan ongebruikt blijven.
Supermarkten zijn een ander verhaal… er zijn wel wat bioprodukten te vinden.
Joppe smult dat het een lievelust is… zonder reactie!
Met een beetje spijt in het hart rijden we terug huiswaarts.
Tijdens de rit verlangt Joppe heel erg naar thuis en zijn speelgoed; die zal een paar dagen zoet zijn!!
Verlangen naar zomerweer of geen zomerweer en wat minder pollen graag…
28.06.2010
Leuk, niet te warm zo’n ‘noordelijk’ zomerweertje.
Alleen wel heel de tijd warm, koud, kleren uit, kleren aan, pollen…
Het kan dan ook niet uitblijven: Joppe loopt al geruime tijd ( ondanks een paar keren aërosollen ) met een hardnekkige hoest en schrapende keel. Een bezoekje aan de huisarts leert ons dat ie serieus met sinusitis, rhinitis zit.
Allez vooruit. Dus maar weer aan het aërosollen geslagen met een heel brouwsel andere medicatie.
Na 9 dagen is het opgeklaard en is zijn hoest als bij wonder verdwenen.
Intussen heeft pappa het ook een stuk, maar gelukkig wat milder.
Hij gaat op schoolreis naar Planckendael. Daar heeft hij zich fantastisch vermaakt. Alles is er goed verlopen en we krijgen nu en dan eens wat les over de dieren… .
Ook leuk is een uitstapje met vrienden en kindjes naar een groot speelpark in Frankrijk. Het is wel een beetje fris voor de pick-nick maar wel heel leuk. Ook voor Joppe die zijn aperitiefjes bij heeft. Het springkasteel en de avontuurlijke klimroute zijn top! Op weg naar het dierenparkje krijgt Joppe plots urticaria over zijn volledige nek, met wat antihistamincadruppels verdwijnt dit na een tijdje terug. Met zoveel kindjes en verschillend eten in de buurt zal hij allicht ergens huidcontact gehad hebben met iets van voeding waar hij op reageert. We geven er verder niet veel aandacht aan en hebben nog een leuke namiddag.
O, ja en natuurlijk de strandwandeling in Blankenberge! Mooi weer met strakke zeebries. Ideaal: gezonde lucht en weggeblazen pollen.
Een gezellig namiddagje waar we eens naar hartelust kunnen sakkeren op die vervelende allergietoestanden en hoe ze ons leven grondig overhoop kunnen halen. Het is boeiend om te horen hoe anderen het ervaren en ermee omgaan. Joppe heeft zich goed geamuseerd met de andere kinderen. Hij vindt het fijn te weten dat er nog andere kindjes zijn die ook niet alles mogen eten en die ook vervelende jeuk en zo hebben.
Verbazend hoe snel de tijd voorbijvliegt.
We hebben in de school extra les aangevraagd voor de dagen waarop hij doorheen het jaar ziek was of op controle moest. We zijn heel blij dat het kan.
Joppe is; de eerste dag dat hij les krijgt (i.p.v. te kunnen spelen in de opvang); niet erg opgezet met ons initiatief ( ahum, nog licht uitgedrukt ). Uiteindelijk draait hij bij en speelt hij op het einde nog een leuk spelletje met de juf. Vanaf dan is het geen enkel probleem meer. Het tijdstip valt mee want de proefjes komen eraan.
De eerste proefjesdag is hij wat zenuwachtig maar eens hij ziet dat het wel vlot valt de spanning van hem af.
Joppe ligt er niet van wakker maar van de warmte des te meer. Met die warme nachten en zweten slaapt hij een stuk onrustiger. Hij heeft wat meer last van eczeem en jeuk. Hij staat dan bij momenten nog half slapend op en dat is niet echt bevorderlijk voor zichzelf, maar ook niet voor ons… .
En nu maar hopen dat het op tijd een beetje afkoelt en de pollen nu en dan eens geblust worden met een beetje regen…
Joppe schrijft hier intussen een kaartje voor de oppas in de opvang: ‘Ik vindt het leuk dat je een mooie roze vlek ( wijnvlek ) hebt want dan ben ik niet alleen ( met vlekken ) en je kan goed tikkertje spelen.’
Slik……
We hebben nu voor de eerste keer zijn eindrapport afgehaald ( jaja eerste leerjaar, wat gaat het snel ) en zijn best trots. Joppe laat het cool voorbijwaaien en kijkt meer uit naar de laatste schooldagen met spelletjes en activiteiten. Wij kijken stillekensaan uit naar onze vakantie… .
Twee C -tjes en de A van …
23.05.2010
Controlebezoek…
We gaan langs bij onze vertrouwde allergoloog, dermatoloog.
Zolang ze geen bloed prikken vindt Joppe het allemaal fijn.
Bij dermato zijn ze best tevreden over het eczeem bij Joppe.
Alleen het gebruik van de mondzalf ( tegen schimmel ) wordt wat bijgestuurd.
Ons smeerschema blijft zoals het is en dat is best ok.
Bij allergo is het ook een aangenaam weerzien.
Zijn pufjes blijven op 2x2 daags, voorlopig geen sprake om terug wat af te bouwen.
Joppe heeft wel regelmatig last van droge hoest en schrapen van zijn keel.
We kunnen eens proberen of het een verschil maakt met de aërsol.
Bij het volgende controlebezoek ( einde zomer ) zal Joppe na ongeveer 2 jaar nog eens grondig getest worden.
We zijn al benieuwd naar de evolutie….
Dan is het de beurt aan pappa om eens getest te worden. Dit was al een eeuwigheid geleden. Joppe vindt het wel boeiend en grappig om te zien dat pappa nu eens geprikt wordt….
Communie…
Het zijn hier drukke weken, elk weekend is er wel ergens een mis of feest om naar toe te trekken. Joppe vindt het wel tof zoveel feestjes…
Voor ons betekent dit regelmatig overleggen, afspreken rond voeding en alert blijven. Van alert zijn gesproken: we zijn er onlangs in geslaagd zijn noodkit niet bij te hebben! Die zat in eenzelfde rode zak als zijn strandspeelgoed……… .
Je kan jezelf wel voor de kop slaan op dat moment.
En dan is het eindelijk aan onze beurt!
We willen een feestje, gezellig thuis, waar iedereen alles eet wat Joppe mag. Dat is 2 dagen plannen, recepten aanpassen, voorbereiden, klaarmaken. Gelukkig hebben we ook wat hulp hierbij.
Het wordt een koud buffet met allerlei zelfbereide hapjes, salades, sausjes, limonade, taart, ijs en koekjes ( alles vrij van melk, ei, noten, pinda, sesam, schaal- en schelpdieren en aardbeien ).
Dankzij de hulp kunnen we voor de mis op ons gemak aan de lange ‘riddertafel’ ontbijten met een speciaal pistoletje voor Joppe.
De mis is ontspannen en met veel liedjes ( zijn meester speelt gitaar.. ) waar ze enthousiast op meewiegen. Leuk is trouwens dat de meester op eigen initiatief al eens bevraagd had of de hostie wel mocht voor Joppe.
Eens thuis vliegen kussen en cadeautjes in het rond.
Tussendoor wat hapjes meegraaiend stormen ze de tuin in om spelletjes te spelen. Gelukkig is het droog maar wel koud.
Hongerig begint iedereen aan het buffet. Joppe is apentrots. Met afgeladen bord verkondigt hij aan iedereen die het wil horen dat hij dit allemaal mag eten en dat het zo lekker is.
Een levende reclame: de andere kinderen ( en wij natuurlijk ook ) smullen van alles mee.
Hoogtepunt van de namiddag voor Joppe is de warme appelcrumble met vanillesaus en rabarberijs met gemberkoekjes. Hij komt 3 keer langs voor een nieuwe portie.
Als je dan zijn gezicht ziet stralen…. .
Ook voor ons is het ontspannen. We hoeven voor één keer niet alles in de gaten te houden. Geen gedoe met handen wassen, uitleg geven,….
Allergisch, appel, alweer, … .
Joppe heeft diarree, buikpijn.
Dit pas op een communiefeestje, enkele uren na het eten van een appel ( Jonagold ), gekregen bij de fruitboer ’s morgens,
Hij roept iemand van op het toilet om ons erbij te halen.
Als hij een reactie heeft weet Joppe dat hij iemand moet verwittigen.
Het is een late reactie die meevalt. Het gaat na een tijdje vanzelf voorbij.
We hebben al een tijdje vermoedens in de richting van appel maar konden er tot nu niet echt de vinger op leggen.
We hebben soms de indruk dat de ene appel de andere niet is.
Eentje om mee te nemen voor ons volgende controlebezoek…
Paasvakantie, eindelijk!
24.04.2010
Wat vliegt de tijd snel!
Oma brengt een lekkere broodpudding met rozijntjes mee op bezoek.
Na een toertje in de tuin ( Joppe ondertussen naar verhaaltjes luisterend ) komen we binnen en is Joppe trots dat hij ondertussen de broodpudding in stukken heeft gesneden voor ons. Even later merken we dat hij urticariavlekken begint te krijgen. Die breiden zich meteen over het hele lichaam uit, wat wijst op een lichte anafylactische reactie. Meteen 10 druppels antihistaminica uit de noodkit geven en daar blijft het bij. Bij nader toezicht blijken een paar rozijnen verdwenen. Joppe geeft uiteindelijk toe dat hij er een paar geproefd heeft. Jammer genoeg voor hem zat er ei en melk in de broodpudding. Dit is voor ons de eerste maal dat Joppe zomaar iets proeft of eet zonder dat hij het vraagt of we het weten… . Toch wel even schrikken en ontnuchterend al weet je dat dit vroeg of laat toch komt.
Het paasfeest is gezellig en altijd een topper voor Joppe. Wel een gedoe en stress met al die chocolade: speciale chocolade voor Joppe, alles in de gaten houden, handen- en mondengewas maar we hebben een leuk vooruitzicht.
We gaan kamperen ( natuurlijk met verwarming en lekker dikke slaapzakken! )in de paasvakantie. Joppe kijkt hier al weken naar uit!
Met de boot naar Engeland , Cornwall. In het begin is het wel een beetje zoeken om de stressknop omgedraaid te krijgen maar het doet ons deugd. Mooie tuinen, leuke stranden, toffe en verzorgde campings en mooi weer. De zuivere zeelucht is nooit veraf, zalig…
Op een bloemenshow is Joppe er in een prachtige tijger geschminkt: hij is apetrots. Minder leuk is dat zijn tijger er terug af moet om te gaan slapen…
Onder de schmink duiken er urticariavlekken en eczeem op… dus schmink is ook om mee op te passen. Het belangrijkste is echter dat hij voor een dagje tijger kan zijn tussen de andere geschminkte kindjes. Als je zijn stralend gezicht ziet dan nemen we er dat wel bij. We smeren dan wel wat extra.
Als je voedselallergie hebt en je wil naar Engeland dan zijn de Sainsbury’s supermarkten heel duidelijk qua vermelding op de etiketten. Ze verdelen zelfs een foldertje over voedselallergie. Alleen wat jammer dat de biologische produkten niet duidelijk aangegeven zijn.
Zo hebben we genoeg variatie en nieuwe dingen voor zijn eten.
Blijft toch wel dat we veel eten meezeulen van thuis: vooral zijn havermelk en cracqotten ( broodvervanging ) en niet te vergeten: snoepjes!
Joppe geniet ’s avonds van zijn eigen slaaptent met strips en kleurboeken.
Enige minpunt voor hem aan de reis is dat de kindjes hem er niet kunnen verstaan. Hij is dan ook wat blij als we thuiskomen en iedereen hem terug verstaat, den babbelaar!
Het eczeem gaat hier intussen wat op en af. We merken dat de stopdagen weer minder worden maar het blijft onder controle. De kloofjes aan de mondhoeken blijven moeilijk te behandelen zelfs met de speciale mondzalf.
Ik merk dat ik terug van reis zelf terug ook meer last heb van eczeem, wat rhinitis en jeukende ogen. De pollen beginnen weer vat te krijgen zeker…
De vermoeidheid keert ook stilaan terug, nu we terug aan het werk zijn.
Pollen of geen pollen we genieten ’s avonds van de zalige warmte in het zithoekje van onze lentetuin. Pluk de dag!
25.03.2010
De koorts is na 3 dagen verdwenen en de anti-biotica doen hun werk…gelukkig.
We zitten momenteel nog wel op 2x2 pufjes per dag maar ach we zien wel…
Belangrijkste is dat het vele gehoest en de kortademigheid momenteel van de baan zijn.
Als Joppe de eerste 3 weken niet meer hoest kunnen we terug aan afbouwen denken. Indien toch nog gehoest moeten we terug voor herevaluatie.
De tweede helft van de ziekteweek geniet Joppe van de ziekenoppassen die voor de nodige animatie zorgen!
We hebben een pakket schoolwerk afgehaald om toch een beetje bij te blijven.
Jeetje dat is wel erg veel… , toch wel indrukwekkend wat ze allemaal op hun bordje krijgen in het eerste leerjaar!
Het rekenen wil niet echt vlotten.
We overwegen nu toch een beroep te doen op onderwijs aan huis voor chronisch zieke kinderen.
Intussen kunnen we van zijn eczeem niet klagen. Buiten hier en daar een hardnekkige plek ( vooral onder zijn kin, oren en pols ) valt het goed mee.
De corticoïdezalf ligt nu al een eindje aan de kant. We kunnen de stopdagen wat langer rekken.
Rond zijn mond gebruiken we nu regelmatig een speciale mondzalf daar hij vooral rond de mondhoeken last heeft van ontsteking, irritatie.
Intussen doet Joppe deze week alle moeite om in de gratie te komen bij een vriendinnetje in zijn klas. Hij heeft er zelfs een hele ( jawel! ) tekening ( met hartjes ) voor gekleurd, samen op de bus zitten… . Best wel grappig!
10.03.2010
Joppe was zaterdag heel erg rustig voor zijn doen… Is toch naar een verjaardagsfeestje getrokken en heeft er zich fantastisch geamuseerd.
Met dank aan de mamma voor het bevragen van het indoorspeelplein qua voeding.
Ze gingen er frietjes eten ( helaas wordt hetzelfde frietvet ook gebruikt voor frikandellen… ) maar dat kon dus niet voor Joppe. Ze heeft dan maar als alternatief een keigrote zak chips voorzien die hij wel mag. Dit besproken met Joppe, was geen probleem en heeft ervan genoten.
Eens thuis was hij versleten.
Zondag niet veel honger maar is toch naar de scouts geweest. Hij kwam doodmoe thuis. Bleek hij hoge koorts te hebben… . Hij klaagt ook over buik- en hoofdpijn…
Dus maandagmorgen in allerijl een afspraak geregeld met de kinderarts.
We bespreken er de afgelopen weken en de nieuwe evolutie.
De kinderarts is er zelf ook niet gerust op, de infectie is blijkbaar gezakt naar de onderste luchtwegen…geen goed teken.
We krijgen dan ook een batterij medicatie: Aerosol, extra pufs , anti-biotica. pijnstiller voor 1 week intensieve behandeling thuis.
Het is een heel gedoe om alles geregeld te krijgen ( opvang ziekenbond, oma en opa, schooltaken, uitleendienst, apotheek...).
Nu maar hopen dat de anti-biotica aanslaan en de koorts wijkt.
Zijn favoriete pudding gaat er hier intussen vlotjes in. Dat vindt hij wel leuk aan ziek zijn, de sloeber!
05.03.2010
De krokusvakantie is weeral voorbij en Joppe heeft met volle teugen genoten.
Geen huistaken, oefeningen, logeren bij oma en opa (alles goed verlopen!) en nu en dan een dagje gaan spelen bij klasgenootjes….
Je zou soms wel eens een vlieg willen zijn om te zien wat ie allemaal uitspookt!
Intussen zitten we weer in het schoolritme.
Ze leren deze week over de tijd, uur lezen enz.
Dat ziet hij helemaal zitten!
Joppe heeft al enkele weken last van een verkoudheid die maar niet lijkt over te gaan.
Maar de voorbije week is hij meer en meer beginnen hoesten: dag en nacht er komt geen eind aan!
Bijgevolg hebben we regelmatig de salbutamol nodig.
Zijn ‘onderhoudspufs’ gaan tijdelijk terug naar 2 ’s morgens en ’s avonds (i.pv. 1).
We waren zo blij dat we naar 1 puf mochten tijdens onze laatste afspraak bij de allergoloog….
Het hoesten is nu wat rustiger maar het ‘groene snot’ blijft voorlopig.
Het wordt afwachten….
Hij is hierdoor ook vlugger vermoeid…met als gevolg dat Joppe nogal eens met het verkeerde been uit bed stapt.
Dan hebben we zo een brombeer rondstomen…
Niet goed voor de rust en kalmte in huis zo ‘s morgens vroeg in de morgenspits!
Hij beseft het zelf ook wel.
Vanmorgen vroeg hij zelfs om vroeger afgehaald te worden in de opvang om vroeger te kunnen gaan slapen.
Dan moet ie echt wel moe zijn, want anders krijg je hem daar bijna met geen stokken buiten!
15.02.2010
Joppe is een jongetje van 6 zoals er zo vele zijn
Alleen lijkt dit maar zo….(euh, als hij niet teveel vlekken heeft ten minste).
Joppe heeft immers ernstig atopisch eczeem, lichte astma, rhinitis (ofte hooikoorts) en ernstige voedselallergie.
Momenteel reageert hij op melk, ei, pinda, hazelnoot, sesamzaad, huisstofmijt, boompollen, graspollen, kat en hond.
Preventief mag hij geen schaal-en schelpdieren, andere noten en aardbei.
Vreemd, hoe je na al die jaren toch nog eens moet nadenken bij het opsommen van zo’n lijstje,
Tja, bij ons valt de appel niet ver van de boom…
De mamma en de pappa zijn ook nogal ‘gevoelig’ (eczeem, astma, rhinitis).
Verder is Joppe ook ‘allergisch’ voor onterechte kritiek, prikken, niet nagekomen beloftes, dansen…..
Anders huppelt hij meestal levenslustig door het leven (en wij erachter aan….soms al eens wat minder enthousiast…).
Dit is zo’n beetje ons verhaal met hoogtes en laagtes.
Tot zover de ‘jekanernietonderuitintro’! (Zou een moeilijke zijn zo tien keer na mekaar, hihi).
O, ja! KROKUSVAKANTIE!!!
Feest voor de enen (Joppe dus) en afzien (werken) voor de anderen dus.
Joppe ziet het helemaal zitten en heeft dan ook een volgeboekt programma.
Daar hebben we wel effe aan zitten puzzelen eer het zover was, maar allez ’t is gelukt.
Hij mag voor een paar dagen bij oma en opa logeren.
Logeren was al heel lang geleden.
We zijn heel blij dat ze het nog eens zien zitten.
Het is immers niet zo vanzelfsprekend met een koffertje allergieën… .
’S morgens en ’s avonds passeert er immers een hele stoet : antihistaminica, puf, neusspray, siroop, coricoïdezalf, ontsmettingszeep, ontsmettingszalf, onderhoudszalf, mondzalf en behandelingsschema (voor als je door het bos de bomen niet meer ziet…).
Daarnaast staat hij op streng vermijdingsdieet.
‘In geval van’ heeft hij ook nog een noodkit (adrenaline, cortisone, andere antihistaminica en luchtwegverwijder) met actieplan bij.
Dat krijg je heus niet in 5 min. uitgelegd; welk plekje waar met wat insmeren, hoe handelen bij reactie….
Gelukkig houdt oma van aanpakken (ondanks een beetje onzekerheid, angst).
Dan heb je ook nog anti-huisstofmijtbeddegoed, antikrabpyama, reservekledij i.g.v. reactie, veilig snoepgoed, eten, havermelk, apart bestek, handdoeken…….
’T Is precies of we gaan 14 dagen op reis…
Sjonge, jonge wat een gezeul!
Joppe is zich hiervan nauwelijks bewust en vindt het gewoon heerlijk!!
Bij het middageten blijkt alweer hoe alert een mens moet zijn…
Een tafelgenoot wil van Joppe’s saus proeven en schept met zijn lepel uit zijn sauspotje, klopt dit af op zijn bord waar kaas aan zit en steekt de lepel terug in het potje.
Gelukkig hebben we het gezien en er ‘rustig’ op gewezen (alhoewel je vanbinnen het alarm voelt afgaan).
Joppe kan er eerst wel niet om lachen dat zijn saus voor de vuilbak is… maar die maken we nog wel eens, dat is geen probleem.
Joppe is nog wakker als we laat vertrekken en mist ons toch wel, snik.
De dag erop vlug eventjes gebeld; hij vindt het er zalig!
